روایت قصه جنوب از شمال؛ صیاد درد دریا را می فهمد

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها: وقتی خبرهای جنوب از بیمارستان‌ها، اسکله‌های صیادی، شهرهای مرزی و خانواده‌هایی که روزهای دشوار را پشت سر می‌گذارند، در سراسر کشور پیچید، فاصله میان خزر و خلیج فارس معنای خود را از دست داد.

در مازندران، مردم از هر قشر و حرفه، از شالیکاران گرفته تا صیادان، کارمندان، دانشجویان و کسبه، با زبان و رفتار خود نشان دادند که رنج جنوب را رنج همه ایران می‌دانند.

خبر حمله دشمن آمریکایی به بیمارستان شهید بقایی اهواز، آسیب به برخی مناطق جنوبی و جنوب شرق کشور و روایت خانواده‌هایی که روزهای سختی را سپری می‌کنند، فضای شهر را تحت تأثیر قرار داده است.

در میدان مقاومت و آئینی ساری، جمعیت آرام آرام گرد هم می‌آیند. پرچم‌های ایران در دست مردم دیده می‌شود و چهره‌ها بیش از آنکه رنگ خشم داشته باشند، نشانی از نگرانی و همدلی دارند. بسیاری آمده‌اند تا بگویند مردم جنوب در این روزها تنها نیستند.

همه ایران اعضای یک پیکرند

حیدری شهروند ساروی که سال‌ها معلم بوده، می‌گوید سال‌های دفاع مقدس را به خوبی به خاطر دارد و باور دارد هر زمان بخشی از ایران آسیب ببیند، همه مردم کشور آن درد را احساس می‌کنند.

به اعتقاد او، تفاوتی میان شمال و جنوب وجود ندارد و امنیت و آرامش هر نقطه از ایران، آرامش همه مردم است.

در میان جمعیت، جوانان نیز حضوری پررنگ دارند. دانشجویی که همراه دوستانش آمده، می‌گوید: تصاویر کودکان بیمار و خانواده‌هایی که ناچار به ترک بیمارستان شده‌اند، بسیاری از هم‌نسلانش را متأثر کرده است.

او معتقد است: جنگ پیش از آنکه ساختمان‌ها را ویران کند، دل انسان‌ها را زخمی می‌کند.

فضای میدان امام حسین ساری حال و هوای حماسی و آئینی دارد، کودکان پرچم ایران را در دست گرفته‌اند و سالمندان از روزهای سخت گذشته سخن می‌گویند. همه یک جمله مشترک را تکرار می‌کنند؛ ایران خانه همه ماست و هیچ نقطه‌ای از این سرزمین نباید احساس تنهایی کند.

ابراز همدردی مردم مازندران

در همین میان، شبکه‌های اجتماعی نیز به محلی برای ابراز همدردی تبدیل شده است. کاربران مازندرانی با انتشار تصاویر پرچم ایران و پیام‌های همدلی، از مردم جنوب یاد می‌کنند و از ضرورت حفظ انسجام ملی می‌نویسند. آنچه بیش از هر چیز دیده می‌شود، احساس مشترکی است که مرزهای جغرافیایی را کنار زده و مردم را در کنار هم قرار داده است.

در کوچه و بازار نیز همین حال و هوا جریان دارد. مغازه‌داران، رانندگان تاکسی، کارمندان و رهگذران، هر کدام بخشی از گفت‌وگوهای روزانه خود را به خبرهای جنوب اختصاص داده‌اند. این روزها جنوب فقط یک منطقه جغرافیایی نیست؛ بخشی از دغدغه روزانه مردم مازندران شده است.

همدلی مردم مازندران با روزهای سخت جنوب

در میدان‌ها و معابر شهر، پرچم‌های ایران بیش از گذشته دیده می‌شود. جمعی از شهروندان برای اعلام همبستگی کنار هم ایستاده‌اند؛ نه برای یک مراسم تشریفاتی، بلکه برای آنکه بگویند مردم جنوب در این روزها تنها نیستند.

یکی از فرهنگیان بازنشسته ساری که سال‌های دفاع مقدس را به خاطر دارد، به خبرنگار مهر می‌گوید: آن روزها هم شمال و جنوب معنا نداشت، هرجا خطری متوجه ایران می‌شد، همه مردم احساس مسئولیت می‌کردند. امروز هم همان حس زنده است.

او ادامه می‌دهد: وقتی تصاویر کودکان، بیماران و خانواده‌هایی را می‌بینیم که شرایط سختی را تجربه می‌کنند، نمی‌توانیم بی‌تفاوت باشیم. این درد متعلق به همه ماست.

شالیزارهای شمال؛ وقتی کشاورزان از جنوب می‌گویند

چند کیلومتر آن‌سوتر از هیاهوی شهر، شالیزارهای جویبار و قائمشهر آرامش همیشگی خود را دارند. کشاورزان مشغول نشاکاری و رسیدگی به زمین‌هایشان هستند اما میان صدای آب و پرندگان، صحبت از جنوب نیز شنیده می‌شود.

علی رمضانی که بیش از سه دهه در شالیزار کار کرده است، به خبرنگار مهر می‌گوید: ما کشاورز هستیم و شاید امکانات زیادی نداشته باشیم اما اگر لازم باشد، سهم خودمان را هم برای کمک به هموطنانمان کنار می‌گذاریم. برنجی که اینجا تولید می‌شود برای سفره همه مردم ایران است؛ همان‌طور که نفت، گاز، خرما و صید جنوب هم متعلق به همه ایرانی‌هاست.

او ادامه می‌دهد: سال‌هاست مردم جنوب با گرمای طاقت‌فرسا، سختی کار و مشکلات مختلف زندگی کرده‌اند اما هیچ‌وقت از تلاش برای آبادانی کشور دست نکشیده‌اند. ما قدردان همه خون‌دل‌هایی هستیم که مردم جنوب در این سال‌ها خورده‌اند.

کشاورز دیگری که مشغول کار در مزرعه است، می‌گوید: وقتی سیل به مازندران می‌آید، مردم جنوب کنار ما هستند و برایمان دعا می‌کنند. امروز هم وظیفه ماست که کنار آنها باشیم. این روزها بیشتر از همیشه می‌فهمیم که ایران یعنی یک خانواده.

صیادان خزر: درد دریا را بهتر می‌فهمیم

در بندر بابلسر، قایق‌های صیادی به صف شدند و صیادان که قرار است چند روز دیگر صید کیلکا را شروع کنند اما صحبت‌هایشان فقط درباره صید روز نیست. خبرهای جنوب و حال صیادان خلیج فارس نیز میان آنها شنیده می‌شود.

ناصر محمدی که بیش از ۳۰ سال در دریای خزر صید کرده است، به خبرنگار مهر می‌گوید: ما اگرچه در دو دریا زندگی می‌کنیم اما درد صیادان جنوب را خوب می‌فهمیم. کسی که نانش از دریاست، نگرانی خانواده‌های ساحل‌نشین را بهتر از هر کسی درک می‌کند.

وی می‌افزاید: وقتی خبرهای جنوب را می‌شنویم، احساس می‌کنیم اتفاق برای خانواده خودمان افتاده است. دریا مرز نمی‌شناسد و دل مردم ایران هم مرز ندارد.

حسین قاسمی‌ یکی دیگر از صیادان فریدونکنار نیز می‌گوید: سال‌هاست با صیادان بوشهر و هرمزگان ارتباط داریم. آنها دوستان ما هستند. وقتی امنیت و آرامش مردم جنوب آسیب می‌بیند، ما هم آرامش نداریم.

او تأکید می‌کند: مردم جنوب باید بدانند که جان ایران هستند و همه مردم ایران قدردان زحمات و صبوری آنها هستند.

صیادان معتقدند همان‌گونه که دریای خزر و خلیج فارس هر دو بخشی از هویت ایران هستند، مردم شمال و جنوب نیز جدایی‌ناپذیرند و هیچ فاصله‌ای نمی‌تواند این پیوند را از بین ببرد.

در بازارهای مازندران نیز همین حس جریان دارد. کسبه، رانندگان تاکسی و رهگذران، هر کدام بخشی از گفتگوهای روزانه خود را به اخبار جنوب اختصاص داده‌اند. بسیاری می‌گویند مهم‌ترین سرمایه کشور در چنین روزهایی، حفظ انسجام و همدلی میان مردم است؛ سرمایه‌ای که به باور آنها، بارها ایران را از روزهای سخت عبور داده است.

جنوب، قلب ایران؛ روایتی از همدلی یک ملت

در روزهای اخیر، شبکه‌های اجتماعی نیز بازتاب‌دهنده همین حس مشترک بوده‌اند. کاربران با انتشار تصاویر، پیام‌ها و ویدئوهایی از استان‌های جنوبی کشور، عبارت «جنوب، قلب ایران» را به یکی از پرتکرارترین کلیدواژه‌های فضای مجازی تبدیل کرده‌اند؛ عبارتی که برای بسیاری از کاربران، تنها یک شعار نیست، بلکه نمادی از وحدت و همبستگی مردمی است که در سخت‌ترین روزها کنار یکدیگر می‌ایستند.

ایران تمامش جان است

در میان این پیام‌ها، جمله‌ای بیش از همه تکرار می‌شود؛ «ایران تمامش جان است.»جمله‌ای که از نگاه کاربران، بیانگر هویتی است که در روزهای دشوار بیش از هر زمان دیگری خود را نشان می‌دهد؛ هویتی که در آن، هیچ فاصله جغرافیایی، قومیت و گویشی نمی‌تواند پیوند میان ایرانیان را کمرنگ کند.

کارشناسان اجتماعی نیز معتقدند سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی، مهم‌ترین پشتوانه هر جامعه در عبور از بحران‌هاست. به باور آنان، زمانی که مردم از دورترین نقاط کشور خود را شریک غم یکدیگر می‌دانند، امید اجتماعی نیز تقویت می‌شود و این همبستگی، به سرمایه‌ای ماندگار برای آینده کشور تبدیل خواهد شد.

در مازندران، این همدلی تنها در فضای مجازی دیده نمی‌شود؛ در خیابان‌ها، بازارها، شالیزارها و اسکله‌های صیادی نیز مردم از جنوب سخن می‌گویند. آنها معتقدند مردمان جنوب، سال‌ها با گرمای طاقت‌فرسا، جنگ، تحریم، مشکلات اقتصادی و مسئولیت سنگین حفاظت از مرزهای آبی و مراکز تولید انرژی کشور زندگی کرده‌اند و امروز بیش از هر زمان دیگری شایسته قدردانی هستند.

اسدی یکی از فعالان اجتماعی ساری در گفتگو با خبرنگار مهر می‌گوید: جنوب فقط یک منطقه جغرافیایی نیست؛ بخشی از هویت ایران است. مردم جنوب باید بدانند که در این روزها تنها نیستند. همه ایران قدردان سال‌ها صبوری، ایثار و خون‌دل‌هایی است که برای سربلندی کشور تحمل کرده‌اند.

او ادامه می‌دهد: از کارگران صنعت نفت و گاز تا صیادان، لنج‌داران، مرزنشینان، کشاورزان و خانواده‌هایی که سال‌ها با سختی زندگی کرده‌اند، همه ستون‌های استوار این سرزمین هستند. امنیت، اقتصاد و عزت ایران، حاصل تلاش همه مردم این سرزمین است.

ایران یک خانه است

امروز، از سواحل آرام دریای خزر تا آب‌های نیلگون خلیج فارس، یک پیام مشترک شنیده می‌شود؛ پیامی که در نگاه یک شالیکار، دستان یک صیاد، نگرانی یک مادر و سخنان یک دانشجو موج می‌زند: «ایران یک خانه است و مردم آن، اعضای یک خانواده هستند».

شاید فاصله میان مازندران و جنوب کشور روی نقشه زیاد باشد، اما آنچه این روزها در کوچه‌ها و خیابان‌های شمال دیده می‌شود، نشان می‌دهد فاصله دل‌ها بسیار کمتر از آن چیزی است که جغرافیا روایت می‌کند. مردمی که معتقدند جنوب، جان ایران است و هیچ حادثه‌ای نمی‌تواند پیوند میان فرزندان این سرزمین را سست کند.

این روزها، شمال برای جنوب دعا می‌کند. شاید همین همدلی، بزرگ‌ترین سرمایه‌ای باشد که نام ایران را در روزهای دشوار، همچنان استوار و پابرجا نگه داشته است.