طبرستان سرزمین کهن در شمال ایران، همواره خاستگاه یکی از اصیلترین صنایع دستی کشور بوده است. هنرهایی که تجسمی از تاریخ، فرهنگ و سبک زندگی مردمان این دیار هستند و نقشی حیاتی در اقتصاد منطقه ایفا می‌کردند. اما امروزه این میراث ارزشمند بتدریج به فراموشی سپرده و جایگاه اصلی خود را در زندگی مردم و اقتصاد منطقه از دست داده است.

هنرمندان مازندرانی برای احیای فرهنگ ناب و اصیل خود با برپایی نمایشگاه‌های مختلف همصدا شدند. چرا که از بین رفتن سنت و صنایع دستی را مرگ تدریجی یک هویت می‌دانند.

در استان مازندران (کر) به معنی کسانی که با دست پارچه می‌بافتند «کار باف» می‌گفتند که اکثرا به پارچه‌های پشمی مثل چوغا گفته می‌شد و (چال) به همان چاله‌ای که زیر دستگاه چوبی قرار داشت تا پای بافنده جهت بالا و پایین کردن وردها به وسیله پدال ورد استفاده می‌شد تا بافنده بتواند راحت‌تر کار کند که مخفف کار و چال به مرور زمان به «کرچال» نام گرفت این هنر ویژه زنان مازندرانی است.

«جاجیم بافی» یا به زبان مردم محلی «کرچال بافی» یکی از صنایع‌دستی استان مازندران است که با وجود قدیمی بودن این صنعت دست مردم بومی، هنوز در برخی روستاهای مازندران مانند بندپی غربی از توابع بابل رواج دارد. روح‌الله مهدی‌زاده یک کارآفرین بابلی است که در حدود 11 سال در حوزه جاجیم بافی و نساجی فعال است. او در طول این سال‌ها تلاش کرده تا با احیا و توسعه این صنعت، برای دیگران شغل فراهم کند.