«علی اسفندیاری»، مشهور به «نیما یوشیج» بنیانگذار شعر نو در ادبیات فارسی ایران‌زمین بود. وی با تغییرات اساسی در شعر فارسی و شکستن قالب‌های سنتی، تأثیرات عمیقی بر ادبیات معاصر ایران گذاشت. شعرهای نوین او، همچون «افسانه»، به فراتر از مرزهای شعر کلاسیک رفته و نگاهی جدید به بیان احساسات و دغدغه‌های اجتماعی ارائه داد. نیما با توانمندی در کنار نگارش زیبا و مفهوم‌سازی نو، نقشی کلیدی در گذار از سنت به مدرنیته در ادبیات ایران ایفا کرد و همچنان به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های ادبی کشور شناخته می‌شود.

21 آبان، سالروز تولد نیما یوشیج  شاعر بلند آوازۀ مازندرانی و پدر شعر نو ایران است. به همین مناسبت نگاه کوتاهی داریم به نوشته های این شاعر نامی و توانا در روزگاری که در «بارفروش» (بابل) زندگی می‌کرد و توانسته بود بخشی از وقایع و رخدادهای آن روزها را ثبت کند.