باران بر کوهی مملو از زباله با مساحت بیش از 17 هکتار و بلندتر از 100 متر ارتفاع می‌بارید و در جان عزیز جنگل جاری می‌شد. چهار دهه بود که باران‌های نقره‌ای رشت برای این کوه حیات‌بخش نبود و ابرهای بارانی با هر بارش، دامنه کوه زباله را می‌گستراند و رانش زباله‌ها و جاری شدن شیرابه‌ها، سلامت مردم گیلان بخصوص مردم رشت و بندرانزلی و سراوان را نشانه می‌گرفت؛ اما پس از بهمن 1400 سرنوشت این جنگل طور دیگری رقم خورد و با دستور رئیس‌جمهور کارها برای رفع ابرچالش سروان سرعت گرفت تا آنجا که در جلسه 4 آبان 1402 استاندار گیلان گزارشی از پیشرفت 75 درصدی ساماندهی پسماند سراوان به شهید رئیسی داد.

با مشارکت اهالی روستای قاسم‌آباد در شهرستان رودسر، عکس‌های قدیم قاسم‌آباد همراه با عکس‌های کارتیه برسون در موزه این روستا به نمایش درآمده است.

در نمایشگاه «خط مهر» 32 اثر خوشنویسی از آثار نفیس اساتید خوشنویس کشور و چهره‌های فاخر هنری ایران (امیر احمد فلسفی، الهه خاتمی، ابراهیم صباغی، عسکر محمدی تبار، عباسعلی تیمورزاده و علیرضا بیگ محمدی به نمایش گذاشته شده است.

در نخستین روز از روز جهانی موزه‌ها و هفته میراث فرهنگی، امروز 29 اردیبهشت ماه در موزه باستان‌شناسی شهر رشت از جام‌های زرین عمارلو و کلورز با قدمت 3000 سال پیش رونمایی شد؛ این جام‌ها به مدت یک هفته در موزه باستان‌شناسی رشت در معرض دید عموم قرار می‌گیرد و پس از آن دوباره به مخزن موزه ملی ایران بازمی‌گردد.

امروز 29 اردیبهشت ماه، دو جام زرین متعلق به 3000 سال پیش و یافت شده درحفاری‌های باستان‌شناسی تپه‌های تاریخی عمارلو و کلورز در موزه رشت به نمایش درمی‌آید. جام هایی که هنر قلمزنی نیاکان گیلان را نشان می‌دهد.

روستای «صوفیانده» در شهرستان صومعه سرا و «سی‌دشت» در شهرستان رودبار، قطب تولید توت فرنگی در گیلان هستند؛ با این حال کشت توت‌فرنگی در دیگر شهرستان‌های استان نیز روبه افزایش است.

در گذشته بناهای مذهبی گیلان معماری بومی داشت اما در سال‌های اخیر گاهی به نام نوسازی، اصل بنا تخریب شده، معدود بناهای باقیمانده در صورت ثبت در فهرست آثار ملی حفظ شده ولی گاهی مرمت جدی گرفته نمی‌شود.

کلبه روستایی در بوستان ملت رشت، نخستین الگوی خانه‌های معماری بومی شرق گیلان است که از روستای کنف گوراب برچیده و در مکان جدید دوباره چینی شده است. به این خانه‌ها با سقف بلند و گالی‌پوش، خانه‌های دارفلکی می‌گفتند.

شالیکاران هنگامه ی بافتن فرش سبز شالیزار، آوازهای محلی می‌خوانند و دلشان را به باران و پس از جان گرفتن شالیزار، به آفتاب خوش می‌کنند؛ مردمی که با شور و شعف از ابتدای صبح هنگام نشا سرشار از جشن و سرور و شکرگزاری هستند و به هم "شادباش و مبارک باد نشا" می‌گویند.

«تخت داروغه» در تاریخ رشت، مکانی در میانه بازار بود و نماینده حکومت بر کنترل قیمت‌ها در بازار نظارت می‌کرد و به شکایت های مردم و بازاریان در همان محل رسیدگی می شد.