جای خالی شیر بلال در جشنواره ملی سیمرغ

خبرگزاری مهر؛ گروه استان‌ها - سمیه اسدی: جشنواره ملی شیر بلال سیمرغ در حالی برگزار شد که محصولی که نام این رویداد را بر دوش می‌کشد، کم‌رنگ‌ترین حضور را در میان غرفه‌ها داشت؛ نه خبری از حضور پررنگ کشاورزان و تولیدکنندگان بود و نه غرفه‌ای اختصاصی برای عرضه شیر بلال دیده شد و در این میان، حتی یک دستفروش عرضه‌کننده این محصول نیز خارج از غرفه‌ها فعالیت می‌کرد.

جشنواره ملی شیر بلال سیمرغ قرار است فرصتی برای معرفی ظرفیت‌های کشاورزی این شهرستان و ایجاد فضایی برای عرضه محصولات، معرفی توانمندی‌های روستایی و ایجاد نشاط اجتماعی باشد؛ اما آنچه در این دوره بیشتر از همه به چشم آمد، فاصله میان نام جشنواره و آن چیزی بود که در میدان برگزاری آن دیده شد.

درحالی غرفه‌های مختلف در محل جشنواره برپا شده بود که محصول اصلی این رویداد سهم چندانی از فضای اختصاص‌یافته نداشت و کشاورزان و تولیدکنندگان بلال نیز حضور پررنگی نداشتند.

در این میان، تنها یک دستفروش در خارج از غرفه‌های رسمی اقدام به فروش شیر بلال می‌کرد و آن‌گونه که در محل جشنواره مشاهده شد، امکان فعالیت وی در قالب غرفه برای عرضه محصول فراهم نشد. درباره علت این موضوع نمی‌توان بدون اظهارنظر رسمی مسئولان قضاوت کرد، اما همین اتفاق، پرسش درباره جایگاه تولیدکننده و عرضه‌کننده محصول محوری در جشنواره را جدی‌تر می‌کند.

از سوی دیگر، برخی غرفه‌داران نیز از میزان بازدید و فروش خود رضایت نداشتند و معتقد بودند هزینه حضور در جشنواره با میزان استقبال و درآمد حاصل از فروش تناسب نداشته است.

در این شرایط، مسئول برگزاری جشنواره، رئیس اداره جهاد کشاورزی و رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی سیمرغ هر یک از زاویه‌ای درباره نحوه برگزاری این رویداد، میزان همکاری دستگاه‌ها، حضور کشاورزان و ضرورت آسیب‌شناسی جشنواره توضیح داده‌اند.

برگزارکننده: بخش قابل توجه تعهدات دستگاه‌ها عملی نشد

محمد یداللهی، مسئول برگزاری جشنواره ملی شیر بلال شهرستان سیمرغ در گفت وگو با خبرنگار مهر با اشاره به روند برگزاری این جشنواره اظهار کرد: بر اساس تعهدات اولیه قرار بود بخشی از امور از جمله تأمین المان‌های تبلیغاتی، تبلیغات محیطی، حمایت مالی و همچنین حضور کشاورزان و عرضه‌کنندگان بلال با همکاری دستگاه‌های شهرستان انجام شود، اما بخش قابل توجهی از این تعهدات عملی نشد.

وی افزود: حتی برای طراحی و چاپ یکی از المان‌های بنری جشنواره اعلام آمادگی کرده بودیم، اما این موضوع نیز از سوی مسئولان مربوطه پیگیری نشد و در نهایت بخشی از المان‌های مورد نیاز با کمک سپاه شهرستان و در قالب غرفه فرهنگی این نهاد تأمین شد.

مسئول برگزاری جشنواره ادامه داد: اداره جهاد کشاورزی شهرستان که به اعتقاد ما می‌بایست در برگزاری جشنواره‌ای با محوریت یک محصول کشاورزی نقش محوری داشته باشد، عملاً همکاری مؤثری در زمینه مالی، اعتباری و پیگیری امور مرتبط با حضور کشاورزان نداشت.

وی با اشاره به عدم حضور کشاورزان در غرفه‌های پیش‌بینی‌شده گفت: ما عرصه و غرفه را طبق تعهد خود آماده و در اختیار دوستان قرار دادیم، اما کشاورزان برای پر کردن غرفه‌ها حضور پیدا نکردند. حتی در این زمینه وعده‌هایی از سوی بخشدار مرکزی درباره دعوت از تعدادی از کشاورزان روستای رکن‌کلا مطرح شده بود، اما در نهایت مشخص نشد که هماهنگی‌ها انجام نشده یا کشاورزان از حضور در جشنواره منصرف شدند.

یداللهی با بیان اینکه برگزارکنندگان برای جلوگیری از خالی ماندن غرفه‌ها ناچار به تأمین برخی محصولات شدند، خاطرنشان کرد: در نهایت برای اینکه غرفه‌ها خالی نماند، خودمان از ظرفیت دوستان و عرضه‌کنندگان شهرستان‌های دیگر استفاده کردیم.

وی یکی دیگر از گلایه‌های مطرح‌شده از سوی غرفه‌داران را پایین بودن میزان مراجعه مردم عنوان کرد و گفت: بسیاری از غرفه‌داران از این موضوع گلایه داشتند که با وجود پرداخت هزینه برای اجاره غرفه، مراجعه‌کننده و فروش کافی نداشتند. البته این مسئله تنها مختص شیر بلال نبود و در سایر غرفه‌ها نیز وجود داشت.

مسئول برگزاری جشنواره تصریح کرد: وظیفه برگزارکننده این است که فضا را برای حضور غرفه‌داران فراهم و با اجرای برنامه‌های جانبی، جشن و تبلیغات، مردم را به محل جشنواره جذب کند؛ اما اینکه یک غرفه‌دار چگونه محصول خود را عرضه کند و مشتری را برای خرید ترغیب کند، به نوع محصول، شیوه عرضه و شرایط اقتصادی مردم نیز بستگی دارد.

وی افزود: برای افزایش استقبال مردم، برنامه‌هایی مانند قرعه‌کشی و مشوق‌های تبلیغاتی نیز در نظر گرفته شد. با این حال، شرایط اقتصادی مردم و کاهش قدرت خرید موجب شده است استقبال از جشنواره‌ها نسبت به گذشته کاهش پیدا کند.

یداللهی با اشاره به استقبال مردم از برنامه‌های شبانه جشنواره گفت: خوشبختانه برنامه‌های فرهنگی و هنری جشنواره با استقبال خوبی مواجه شد و هر شب دست‌کم حدود هزار نفر در محل جشنواره حضور داشتند، البته به دلیل رفت‌وآمد مردم، جمعیت در برخی ساعات بیشتر از این میزان نیز بود.

وی درباره ادامه برگزاری جشنواره در سال‌های آینده نیز گفت: جشنواره ملی باید صرفاً به برگزاری چند برنامه شبانه محدود نشود و محور اصلی آن، معرفی شیر بلال، ظرفیت‌های کشاورزی شهرستان، صنایع تبدیلی و توانمندی‌های مرتبط با این محصول باشد.

مسئول برگزاری جشنواره با انتقاد از کم‌رنگ بودن حمایت برخی دستگاه‌ها اظهار کرد: در ابتدای کار، مسئولان شهرستان تعهداتی درباره تبلیغات محیطی، حمایت مالی و همکاری در برگزاری جشنواره مطرح کردند، اما بخش عمده این تعهدات محقق نشد.

وی ادامه داد: به جز شهرداری که در زمینه تبلیغات محیطی همکاری داشت، اداره برق نیز با استقرار ژنراتور همکاری کرد و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در مدیریت و نظارت بر برنامه‌های صحنه‌ای همراه بود.

یداللهی افزود: در حالی که نام و لوگوی دستگاه‌های مختلف در تبلیغات جشنواره درج شده بود، بسیاری از این دستگاه‌ها در عمل حمایت مالی یا اجرایی مؤثری از جشنواره نداشتند.

وی در پایان تأکید کرد: اگر قرار باشد این رویداد با عنوان جشنواره ملی برگزار شود، باید همه دستگاه‌های مرتبط پای کار باشند و محور کشاورزی جشنواره نیز جدی گرفته شود؛ در غیر این صورت، با توجه به هزینه‌های بالای برگزاری و درآمد محدود غرفه‌ها، ادامه برگزاری جشنواره برای برگزارکننده توجیه اقتصادی نخواهد داشت.

جهاد کشاورزی: برای قضاوت درباره عدم حضور کشاورزان باید آسیب‌شناسی کرد

در همین زمینه، سید ابوالفضل ساداتیان، رئیس اداره جهاد کشاورزی شهرستان سیمرغ نیز با بیان اینکه قضاوت درباره علت عدم حضور کشاورزان پس از پایان جشنواره نیازمند بررسی دقیق است، اظهار کرد: به نظر من باید پس از پایان جشنواره جلسه‌ای برای آسیب‌شناسی برگزار شود و نقاط قوت و ضعف آن مورد بررسی قرار گیرد.

ساداتیان در گفت وگو با خبرنگار مهر افزود: اطلاع‌رسانی درباره جشنواره انجام شده است، اما اینکه چرا بخشی از کشاورزانی که در زمینه کشت و عرضه بلال فعالیت دارند در جشنواره حضور پیدا نکردند، نیازمند بررسی است و نمی‌توان بدون اطلاع از جزئیات، درباره آن قضاوت کرد.

رئیس اداره جهاد کشاورزی سیمرغ با اشاره به نگاه خود به جشنواره شیر بلال گفت: این محصول اگرچه بخش کوچکی از ظرفیت‌های زراعی شهرستان را تشکیل می‌دهد، اما می‌تواند نمادی برای معرفی سایر محصولات و توانمندی‌های بخش کشاورزی، زنان و مردان روستایی باشد.

وی ادامه داد: نگاه ما نباید صرفاً به یک محصول محدود شود؛ بلکه باید از ظرفیت جشنواره برای معرفی توانمندی‌های کشاورزی شهرستان، صنایع وابسته و ظرفیت‌های روستایی استفاده کرد.

این مسئول با تأکید بر ضرورت کار جمعی در برگزاری چنین رویدادهایی گفت: به اعتقاد من نباید به دنبال مقصر باشیم، بلکه باید با تشکیل یک نشست مشترک مشخص کنیم کدام بخش‌ها به‌درستی انجام شده و در چه قسمت‌هایی ضعف وجود داشته است تا برای دوره‌های بعدی، نقاط قوت تقویت و نقاط ضعف برطرف شود.

وی با اشاره به تجربه سال‌های گذشته اظهار کرد: جشنواره شیر بلال باید بتواند زمینه عرضه واقعی محصول را فراهم کند. حتی می‌توان از ظرفیت‌های موجود برای توسعه کشت بلال، ایجاد صنایع تبدیلی و پیوند میان بخش کشاورزی و صنایع وابسته استفاده کرد.

رئیس اداره جهاد کشاورزی سیمرغ همچنین از برنامه‌ریزی برای تقویت این بخش خبر داد و گفت: با توجه به اینکه مدت کوتاهی است مسئولیت این اداره را بر عهده گرفته‌ام، برنامه‌هایی برای توسعه ظرفیت‌های مرتبط با بلال و سایر توانمندی‌های بخش کشاورزی شهرستان دارم که امیدوارم در آینده عملیاتی شود.

ارشاد: همکاری لازم برای برگزاری جشنواره انجام شد

مرتضی درزی‌پور، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان سیمرغ نیز درباره نقش این اداره در جشنواره اظهار کرد: اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی همکاری‌های لازم را برای هرچه بهتر برگزار شدن جشنواره ملی شیر بلال انجام داد.

وی در گفت وگو با خبرنگار مهر افزود: مدیریت و نظارت بر برنامه‌های فرهنگی و هنری و برنامه‌های روی صحنه با همکاری این اداره انجام شد و تلاش کردیم بخش فرهنگی و هنری جشنواره به شکل مطلوب برگزار شود.

درزی‌پور درباره میزان همکاری سایر دستگاه‌ها نیز اذعان داشت: باید بررسی شود علت عدم همکاری برخی دستگاه‌ها و به‌ویژه دستگاه‌های مرتبط با بخش کشاورزی چه بوده است، با این حال، از نظر بخش فرهنگی و برنامه‌های پیش‌بینی‌شده، تلاش شد اصل برنامه به نحو مطلوب اجرا شود.

جای کشاورز در جشنواره کجاست؟

جشنواره ملی شیر بلال سیمرغ در بخش فرهنگی و هنری توانسته است بخشی از مردم را به محل برگزاری بکشاند، اما مسئله اصلی گزارش حاضر، میزان موفقیت برنامه‌های شبانه نیست؛ پرسش اصلی این است که محصول و تولیدکننده‌ای که جشنواره به نام آن برگزار می‌شود، چه جایگاهی در این رویداد داشته است.

وقتی کشاورزان در غرفه‌های پیش‌بینی‌شده حضور ندارند، عرضه محصول محوری جشنواره محدود است و حتی فروشنده‌ای که خارج از غرفه‌ها بلال عرضه می‌کند، امکان حضور در قالب غرفه رسمی را پیدا نمی‌کند، طبیعی است که درباره کارکرد اقتصادی و کشاورزی چنین جشنواره‌ای پرسش‌هایی مطرح شود.

شاید مهم‌ترین دستاورد این دوره از جشنواره همین باشد؛ اینکه پیش از برنامه‌ریزی برای دوره بعد، مسئولان بنشینند و مشخص کنند چرا در جشنواره‌ای که قرار است ویترین شیر بلال سیمرغ باشد، جای کشاورز و محصول اصلی آن تا این اندازه خالی مانده است.