به گزارش خبرنگار مهر، مهدی یونسیرستمی صبح دوشنبه در جلسه پیگیری طرحهای توسعهای بخش چهاردانگه و بررسی ظرفیتهای اقتصادی و گردشگری این منطقه، بر لزوم تدوین برنامهای جامع و اصولی برای بهرهبرداری از ظرفیتهای طبیعی دریاچه الندان تأکید کرد.
وی با اشاره به قابلیتهای گردشگری این آببندان اظهار کرد: دریاچه الندان از ظرفیتهای ارزشمند طبیعی مازندران به شمار میرود که با برنامهریزی هدفمند و فراهمکردن زیرساختهای موردنیاز، میتوان از آن در مسیر رونق اقتصادی منطقه، توسعه فرصتهای سرمایهگذاری و تقویت جاذبههای گردشگری استان بهره گرفت.
استاندار مازندران با بیان اینکه توسعه این ظرفیت نیازمند مدیریت یکپارچه و تصمیمگیری هماهنگ است، افزود: باید متولی مشخصی برای مدیریت و ساماندهی دریاچه الندان تعیین شود تا اقدامات اجرایی، نحوه بهرهبرداری و برنامههای توسعهای این مجموعه در چارچوبی منسجم و با اهداف روشن دنبال شود.
یونسیرستمی همچنین تهیه کتابچه طرح جامع دریاچه الندان را ضروری دانست و تصریح کرد: در این طرح باید موضوعاتی همچون شیوه مدیریت، ظرفیتهای گردشگری، نحوه بهرهبرداری، فرصتهای سرمایهگذاری و الزامات اجرایی بهصورت دقیق مورد بررسی قرار گیرد تا مسیر فعالیت سرمایهگذاران و اجرای برنامههای توسعهای مشخص شود.
وی با تأکید بر ضرورت صیانت از محیط زیست و منابع طبیعی منطقه خاطرنشان کرد: دریاچه الندان علاوه بر برخورداری از ظرفیتهای گردشگری، دارای کارکرد کشاورزی و نقش مهمی در تأمین و مدیریت منابع آب است؛ ازاینرو هرگونه برنامه توسعهای باید با حفظ کارکرد اصلی آببندان، رعایت ملاحظات زیستمحیطی و توجه به اصول توسعه پایدار همراه باشد.
استاندار مازندران با اشاره به اهمیت هماهنگی میان دستگاههای مسئول بیان کرد: بهرهبرداری اصولی از ظرفیتهای الندان مستلزم برنامهریزی جامع، تعیین مسئولیتها، مدیریت منسجم و هدایت سرمایهگذاریها در چارچوب ضوابط مشخص است؛ رویکردی که میتواند زمینه توسعه متوازن بخش چهاردانگه را فراهم کند.
یونسیرستمی در ادامه، بهرهمندی مردم منطقه از دستاوردهای اقتصادی و اجتماعی طرحهای گردشگری را از اهداف اصلی این برنامهها دانست و گفت: توسعه گردشگری زمانی اثربخش خواهد بود که ضمن حفاظت از طبیعت و منابع خدادادی، به ایجاد فرصتهای شغلی، رونق کسبوکارهای محلی و افزایش درآمد خانوارهای منطقه منجر شود.
وی تأکید کرد: منافع حاصل از سرمایهگذاری و توسعه گردشگری دریاچه الندان باید بهگونهای مدیریت شود که مردم بومی نیز سهم مؤثری از فرصتهای ایجادشده داشته باشند و این ظرفیت طبیعی در مسیر توسعه پایدار و ارتقای معیشت جوامع محلی مورد استفاده قرار گیرد.